Enig Ongenoegen

Gisterenavond even overwogen een cholerische woedeaanval te krijgen, maar daar toch maar van afgezien. Je kunt nu eenmaal wel in grote woede het ganse meubilair door het raam de straat opwerpen, de kat schoppen, de buren schofferen en in de koffiepot urineren, maar tegen de arrogantie die soms van pagina’s opstijgt helpt het niet.

De oorzaak van deze gepasseerde lichte verontwaardiging? In HP/De Tijd las ik een artikel over ene Heleen Mees en de door haar geïnspireerde beweging ‘Women on Top.’

Daarna nam ik kennis van de website van deze beweging, en nog verder daarna bleek met dat deze Heleen Mees een zeer actief lid van de PvdA is en in haar streven gesteund wordt door Mei Li Vos (kamerlid voor de PvdA) u wellicht bekend vanwege de/het AVV (Alternatief voor Vakbond).

Mevrouw Mees adviseert als zelfstandige te New York Amerikaanse multinationals over Europese regelgeving en heeft appartementen in New York en Amsterdam, Mevrouw Vos was ondermeer wetenschappelijk medewerker en onderzoeker en is nu lid van de Tweede Kamer. Niet typisch ‘de verworpenen der aarde’ wil ik maar zeggen.

Wanneer ik het doel van ‘Women on Top’ heel kort en dus ongenuanceerd samenvat luidt het zo ongeveer: hoogopgeleide vrouwen vergooien vaak hun capaciteiten door te werken in deeltijd (of helemaal voor het moederschap te kiezen) en dus niet door te stoten naar de toppen van organisaties. Dat moet veranderen, geen gezeur uitsluitend fulltime jobs.

Werd mijn irritatie nu opgewekt door het streven van de beweging ‘Women on Top’ naar meer vrouwen in topposities? Ik dacht het niet….in mijn eigen vak, de uitgeverij, mocht ik in de laatste 40 jaren meemaken hoezeer dit vak is opgeknapt door de entree van zeer veel vrouwen ook in zeer leidinggevende posities.

Daar zit ‘dus wat mij betreft de ‘pijn’ niet. Waar dan wel? Welnu, de dames wekken bij mij (en da’s dus mijn probleem, ik weet het) dezelfde irritatie als de Corpsbal, de Nijenrode-knakker, de Zakelijke Golfplayer en de Interim-manager. Ik bedoel het toontje van Me-and-We-first.

Geen woord van begrip of solidariteit met al die rottig opgeleide vrouwen en meisjes voor wie het bedrijfsleven een even weinig lokkend perspectief inhoudt als voor de even rottig opgeleide mannen. Geen steek van zorgen voor de (meestal) vrouwen aan wie de eventuele kinderen dan wel worden toevertrouwd. Het uitsluitend nastreven van het enge groepsbelang van een stelletje toch al geprivilegieerden.

Joop den Uyl dankte zijn grote geliefdheid en het immense vertrouwen aan het feit dat hij (rechtvaardiger verdeling van Kennis, Macht en Inkomen) zich bij iedere maatregel als eerste en voornaamste afvroeg wat de betekenis voor de meest gewone man en vrouw zou zijn. Het is stekend dat zijn partij het vehikel voor een goed opgeleide hogere middenklasse geworden is.

De Antwerpse Beeldverhaalroute II

Voor de stripfanaat als aanvulling nog enige foto’s van de route….

De Antwerpse Beeldverhaalroute

Aanstaande zaterdag 5 mei wordt op de hoek van de Pieter van Hobokenstraat en de Paradijsstraat de 4^e muur van de in opbouw zijnde Antwerpse Beeldverhaalroute onthuld! Een alleraardigst initiatief. 

De afbeelding op de muur, hierboven ziet u ‘m, is gewijd aan de strip Kiekeboe die dit jaar de dertigste verjaardag viert. 

De drie eerder vervaardigde muurschilderingen treft u aan op de Eiermarkt (Jan van der Veken), Korte Ridderstraat (Willy Vandersteen) en de Wolstraat (Jan Bosschaert). 

De beeldverhaalroute zal nog belangrijk worden uitgebreid in de komende jaren en dient niet alleen de stadsverfraaiing maar ook het eren van Vlaamse striptekenaars en cartoonisten. 

Waar blijft Amsterdam?

Yves Montand

Over Yves Montand valt veel te zeggen. Een wonderbaarlijke levensloop. Geboren onder de naam Ivo Livi in 1921 als de zoon van een linkse arbeider in Monsummano Alto, Toscane en gestorven in 1991 als Frankrijks meest geliefde chansonnier, acteur en in zijn later jaren zelfs beschouwd als groot kanshebber voor het presidentschap van de Franse Republiek.

Het verhaal is al vele malen verteld…zijn ouders ontvluchtten het fascistische Italië en belandden met het gezin te Marseille, alwaar zijn moeder de op straat spelende Ivo voor het avondeten placht te roepen met de tekst ‘Ivo Monta.’ De naturalisatie van de familie Livi in 1929 tot Franse nationaliteit. De ontdekking van het zang- en podiumtalent in 1938 tijdens een baantje als plaatsaanwijzer in een Marseillaanse Music Hall. Zijn gepassioneerde verhouding met Edith Piaf, zijn huwelijk met Simone Signoret, zijn succesvolle optredens in de VS, de USSR en waar al niet.

Veel aandacht trokken Montand’s linkse politieke uitspraken en sympathieën, maar ook zijn verwerping van het sovjetsysteem, terwijl ook zijn veelbesproken en opzienbarende verhouding met Marilyn Monroe zacht gezegd nogal tot de verbeelding sprak.

Maar bovenal blijft hij ons bij door z’n prachtig acteren in films als ‘Les Portes de la Nuit’, ‘Le Salaire de la Peur’, ‘Aimez-vous Brahms?’, ‘Z’, ‘L’Aveu’, ‘Le Cercle Rouge’, ‘Jean de Florette’, ‘Manon des Sources’, en vele vele andere….

Dit multitalent vertolkte daarnaast op onvergetelijke wijze chansons als ‘Les Feuilles Mortes’, ‘Je suis venu á Pied’, ‘C’est si bon’ en naast tientallen andere ‘A Paris’ dat u hieronder zien gaat.

Het aardige van deze opname steekt ‘m erin (naast z’n prachtige stem) dat het filmpje letterlijk voor z’n huisdeur op Place Dauphine te Parijs is opgenomen. Het huisje staat al weer jaren leeg, op de foto boven dit stukje ziet u Anneke bij de voordeur staan…helaas waren onze fondsen niet toereikend om tot aankoop over te gaan.

Anorexia

Bij ABN Amro worden, als het verhaal met Barclays doorgaat, 12.800 banen geschrapt terwijl er 10.800 banen vertrekken naar zogenaamde lage lonenlanden. Daarvoor ontvangt ABN Amro 67 miljard euro. De kosten van het banenverlies in Nederland worden uiteraard op de overheid, en dus op ons allemaal, afgewenteld.

In het scenario waarbij ABN Amro zou worden opgesplitst zijn de vooruitzichten voor de werknemers waarschijnlijk nog somberder.

Het Nederlandse model van de overlegeconomie staat onder druk. Het Angelsaksische model waarbij alles draait om de absolute zeggenschap van de aandeelhouder rukt zienderogen op. Aandeelhoudersmaximalisatie is het gevolg.

Bedrijven staan steeds meer onder pressie om op korte termijn een zo groot mogelijke winst te realiseren. Het gevolg laat zich raden: kostenreductie.En dat is een ander woord voor het wegsaneren van mensen. Arbeidskracht wordt afgedankt terwijl de resultaten van het bedrijf vaak uitstekend zijn. De samenleving betaalt!

Ook op de werkvloer heeft deze trend vernielende effecten: know how gaat verloren, werknemers raken gedemotiveerd, ook al doordat vanzelfsprekend de meest waardevolle medewerkers als eersten zichzelf in een andere baan met meer uitzicht op continuïteit veilig stellen. Een bekend gegeven is dan ook dat na zo’n reorganisatie de aanvankelijk nog gunstiger resultaten weer snel teruglopen.

Vanzelfsprekend besluit de leiding dan tot een nieuwe saneringsronde. Een lid van de Raad van Economische Adviseurs van de regering (Professor van Witteloostuijn) karakteriseert deze ‘strategie’als anorexiestrategie en constateert dat in het rijtje middelen dat een organisatie ten dienste staat (geld, mensen, machines enzovoort) de macht steeds verder verschuift in de richting van de kapitaalverschaffers.

Op zich is dat een vreemd gegeven. Je zou verwachten dat er sprake zou zijn van een machtsverschuiving in de richting van het meest schaarse middel en dat is duidelijk niet geld. Kijk maar eens naar de vele miljarden die liggen te wachten op een investeringsbestemming met een profijtelijk rendement. Met enig economisch inzicht lijkt het voor de hand te liggen dat er nu juist geen sprake zijn zou van een machtsverschuiving in de richting van het minst schaarse goed.

Het zou voor de hand liggen dat een werkelijk actief kabinet zich bezint op wegen om aan de scheefgroeiende economische machtsverhoudingen een halt toe te roepen. De toekomst van een vruchtbare overlegeconomie staat op het spel, niet meer en niet minder.

Een goede eerste stap zou dienen te zijn het laten opdraaien van winstgevende bedrijven voor de nu op de samenleving afgewentelde kosten van saneringen.

In de Buik van Parijs

 

Groot nieuws voor alle liefhebbers van Nestor Burma! Vandaag verschijnt het nieuwste deel in de Franse editie ‘Le Soleil naît derrière le Louvre.’ Het in 1954 plaatsvindende verhaal belooft zich af te spelen in de omgeving van Rue de Rivoli en de (reeds lang verdwenen) Hallen. 

Aanbevelen lijkt me voor de kenners volstrekt overbodig….

Christopher VII

Schoonzoon Elias, die zich ontpopt als de favoriete cineast van de grootouders, presenteerde opnieuw een tweetal filmpjes van Chris. Op het eerste filmpje neemt u de toekomstige regeringsleider waar op zijn eerste levensdag, terwijl u op het tweede filmpje van zijn nu reeds innemende gebarentaal en glimlach mag genieten.

Sidney Poitier

Het is al weer iets meer dan een maand geleden dat Sidney Poitier 80 werd.

Sidney Poitier….formidabel acteur. De eerste zwarte filmacteur die het tot dan toen geldende stereotype voor zwarte acteurs doorbrak en grote en dramatische rollen speelde.

Sidney Poitier, altijd op de bres voor burgerrechten, groot voorstander van emancipatie.

(Poitier met Harry Belafonte en Charlton Heston tijdens de Civil Rights March naar Washington in 1963)

In een interview ter gelegenheid van zijn 80^e verjaardag merkte de interviewer op dat toen Poitier opgebeld werd deze niet thuis was doch naar de supermarkt om boodschappen te doen.

‘Yes’, repliceerde de acteur ‘I am my Wife’s Wife.’

Emanciperen, ‘t blijft een kwestie van vallen en opstaan.

Bromsnor te Hilversum

Stel je voor een 82-jarige man gaat per automobiel winkelen te Hilversum, zijn 89-jarige echtgenote vergezelt hem. In een winkel wordt de echtgenote onwel. Hartklachten. Schrik alom dus. De hoogbejaarde dame moet 20 minuten blijven zitten en natuurlijk blijft haar hevig ontstelde man vol zorg bij haar. 

Gevolg parkeertijd overschreden en een boete. De man schrijft de gemeente dat het hier toch typisch overmacht betreft. De gemeente (regels zijn regels, Verdonk maakt school!) antwoordt dat de bejaarde man zelf toch geen klachten had en dus rustig de meter had kunnen bijvullen of dat door een ander had kunnen laten doen. 

Zoiets wordt dus een heuse rechtszaak. Klik hier voor het vonnis.

Christopher VI

Onze kleinzoon Chris blijkt een begaafd kereltje!

Van z’n vader Elias’ site pikte ik het volgende filmpje waarop Chris demonstreert dat hij een buitengewoon begaafd slaper is! 

Opa is trots, alweer blijkt dat hij een talent over de generaties doorgegeven heeft. Klik hier voor de slaapdemonstratie.