De Amerikaanse Republikeinse Partij heeft een behoorlijke reputatie op het stuk van beroerde kandidaten voor het ambt van Vice-president. Mijn leeftijdsgenoten zullen zich Spiro Agnew herinneren. De man die volgens een hardnekkig gerucht in Washington zo treurig keek omdat zijn enig boek verloren was gegaan, terwijl hij nog niet eens alle plaatjes had ingekleurd. Agnew moest uiteindelijk vroegtijdig aftreden nadat hij er op betrapt was zich te hebben laten omkopen. Gelukkig kon iedereen in Washington het er over eens zijn dat hij nooit ook maar de geringste invloed op het beleid had. Laten we ook die andere Vice-president van Nixon niet vergeten: Gerald Ford, een uiterst vriendelijke man die echter volgens de overlevering niet slim genoeg was om te lopen en tegelijkertijd bijvoorbeeld kauwgom te genieten. Ford werd – zij het gelukkig kortstondig – nog even President, nadat Nixon wegens overduidelijk bedrog het veld had moeten ruimen. Dan Quayle zult u ook nog wel niet vergeten zijn. ‘The Future will be better tomorrow’, en ‘We don’t want to go back to tomorrow, we want to go forward’ zijn twee van zijn onvergetelijke uitspraken.
De keuze van Sarah Palin door John McCain confronteert ons niet alleen met een wat aparte kandidate maar ook met de ethische vraag of het geoorloofd is om heel hard te lachen om iemand die overduidelijk nog te stom is om de toiletten op een middelgroot station te beheren.
Niet alleen blijkt mevrouw Palin in duiveluitdrijving te geloven en daaraan ook nog actief deel te nemen. Ze is bovendien van mening dat de Amerikanen in Irak Gods werk verrichten. Daarnaast blijkt ze geen flauw benul te hebben van de Amerikaanse rol in de wereldpolitiek. Ze weet bijvoorbeeld niet wat de Bush-doctrine nu eigenlijk is.
We kunnen het er denkelijk over eens zijn dat het ook economisch spannende tijden zijn. Nu, Sarah Palin heeft geen flauw benul. Bekijk het bovenstaande fragment van een interview door Katie Couric. Let op hoe Couric uiterst vilein en ogenschijnlijk wellevend Palin steeds verder in de hoek drijft. Tot de voor iedereen duidelijke genadeslag:
Couric vraagt of het niet beter zou zijn financiële hulp aan huishoudens te geven in plaats van aan banken.
Palin: ‘daarom vind ik, evenals iedere Amerikaan waarmee ik sprak, dat we in een hoek gemanoeuvreerd zijn waarin de belastingbetaler de banken te hulp moet komen. Maar uiteindelijk zal die oplossing ten goede komen aan diegenen die zich zorgen maken over de hervorming van de gezondheidszorg, die nodig is om onze economie te versterken. Een versterking – die ook betrekking heeft op het scheppen van banen en die onze economie versterkt en weer op de juiste koers brengt. Dus hervorming van de gezondheidszorg, belastingverlaging en bestedingsbeperking moeten samengaan met belastingverlaging en afschaffen van belastingen voor Amerikanen. En handel, we moeten handel beschouwen als een kans en niet als een griezelig bedreigend iets. Eén op de vijf banen ontstaat vandaag de dag in de handelssector, we moeten dat dus als een kans beschouwen. En dat allemaal in het kader van het scheppen van banen. Het tehulp komen van de banken is daar onderdeel van.‘
Dit nu is absolute hallucinerende volstrekt mallotige nonsens in willekeurige volgorde opgelepeld. Mevrouw Palin die overduidelijk van economie geen bliksem begrijpt, je ziet de paniek in haar ogen, slingert er wat onsamenhangende kreten uit die niets maar dan ook niets met de zaak te maken hebben.
John McCain voert als leuze ‘Country First’, geen verstandig mens kan denken dat hij dat bij de keuze van z’n plaatsvervangster voor ogen had.
