Twintig Maanden Knettergek

Iets zegt me dat ze bij de PvdA zo langzamerhand vinden dat Ella toch eigenlijk de media wel weet te bedienen.

Karel

Het werk van wijlen Karel van het Reve vindt in mij een geestdriftig aanhanger. Schitterend geschreven, onafhankelijk gedacht, scherpe ironie en een afkeer van aanstellerij en modieus gehannes.

Prachtige titels ook, zoals: ‘Ik Heb Nooit Iets Gelezen’, ‘Achteraf’, ‘Luisteraars’, ‘Een Grote Bruine Envelop’, ‘De Ondergang van het Morgenland’, ‘De Ongelooflijke Slechtheid van het Opperwezen’, ‘De Geschiedenis van de Russische Literatuur’, ‘Een Dag Uit het Leven van de Reuzenkoeskoes’, ‘Met Twee Potten Pindakaas naar Moskou’, ‘Het Raadsel der Onleesbaarheid’.

Midden december zullen bij Uitgeverij Van Oorschot de eerste twee delen van Van het Reves verzameld werk verschijnen. Dat is dan naar alle waarschijnlijkheid het beste nieuws van de hele decembermaand en een weldaad voor de lezers.

Voorlopig blijft er maar één vraag over: Hoe kon iemand met zoveel gevoel voor smaak, zo’n anti-aansteller, zo’n gewoondoener er toe komen om dat overhemd met die stropdas te combineren?

Behoud van Identiteit

Dat is dan duidelijk

Hier vindt u de volledige tekst van de nota van de PvdA in de Tweede Kamer. Een papier van onthutsende oppervlakkigheid. Op een beetje HBO-opleiding zou de schrijver van iets dergelijks een ferme onvoldoende scoren. De vice-fractievoorzitter van de PvdA legde in NOVA uit dat van enige samenhang met het aan de kant schuiven van Ella Vogelaar geen sprake is. Kan zijn … het tegendeel is natuurlijk onbewijsbaar. Onthutsend is dat in deze tekst een aparte behandeling wordt voorgestaan voor lieden met een specifieke etnische achtergrond.

Daar bestaat een naar woord voor: racisme.

Het begint er op te lijken dat de PvdA – na het besluit Antilliaanse jongeren die over de schreef gaan apart te willen registreren – afscheid heeft genomen van de beschaving.

In paniekerige jacht op kiezersaanhang schuift men het fatsoen terzijde. Schandalig.

Afdalen

Alle Dagen Feest

De volgers van dit logje moeten de indruk hebben dat het hier altoos feest is, en voor een groot deel is die indruk juist. Vanzelfsprekend blijft ook de ernst des levens ons niet volcontinue bespaard, maar onloochenbaar is dat ons bestaan zich in overdrachtelijke zin aan de zonzijde afspeelt.

Zo ook vandaag weer: we gedenken in gepaste vrolijkheid het feit dat we vandaag precies 2 jaar geleden in de goede stad Antwerpen neerstreken. We zijn nog steeds van de opinie dat het verstandig ware geweest deze verhuizing zo’n 30 jaar eerder te laten plaatsvinden.

Teneinde u in de feestvreugde te doen delen hierbij een paar clipjes uit het heden en verleden van de charmezanger Eddy Wally.

Danst u rustig op de tonen van de muziek mee. Wij zijn intussen even doende wat horecagelegenheden te keuren.

Klink

In vroeger dagen gebruikte men, wanneer men in films seksuele spanning of zelfs de daad wilde suggereren, vaak het beeld van de uitdagend van een sigaret genietende dame en/of heer. Het bioscooppubliek begreep die symboliek opperbest.

Het valt me op dat tegelijk met het afnemen – en zelfs verbieden – van het roken de geslachtsdaad in de film steeds vrijmoediger wordt getoond?

Mij zal het een zorg zijn, maar zou dat onze fundamentalistische minister Ab Klink nou niet te denken geven?

… sleept … voor de rechter

Ongetwijfeld de oude dag, maar daar erger ik me nu zo langzamerhand wild aan: Piet sleept Henk voor de rechter.

En dag in dag uit steeds weer datzelfde fantasieloze zinnetje. Je kunt iemand voor de rechter dagen. Je kunt een rechtszaak aanspannen. Je kunt een procedure beginnen. Je kunt een kwestie aan de rechter voorleggen. Je kunt de rechter om een oordeel vragen. Je kunt besluiten om naar de rechter te gaan. Je kunt zelfs besluiten om naar de rechter te stappen. Dat kan allemaal, en zonder twijfel zijn er nog talloze andere omschrijvingen te vinden.

Maar er wordt in dit aardige landje helemaal niemand voor de rechter gesleept. Het is het gemakzuchtige taalgebruik van driftige burgerturven en talentloze jongste bediendes ter redactie.

Denk na voor je klakkeloos wat neertypt, prutser!

Voor Luie Schrijvertjes

Het dagelijks in elkaar schroeven van een stukkie voor dit log is – ik deed het u al eens weten – een aardigheidje. Het moet niet in werken gaan ontaarden, het moet niet teveel tijd gaan kosten, ik moet er op z’n minst zelf wat plezier aan beleven, het mag redelijk onzinnig zijn maar niet té. Bovendien vormt het soms een aardige gelegenheid om m’n opinie aangaande sommige kwesties eens wat scherper te formuleren. Bij die meningstukjes is het mooi meegenomen dat het enkele feit dat ze onder uw oogjes gaan belanden, me dwingt om me alvorens tot schrijven over te gaan behoorlijk te documenteren.

Dat zijn de uitgangspuntjes. Graag of niet.

Soms wijst een collega-weblogger me er op dat de bijna dagelijkse druk hem wat te veel aan het worden is. Een goed antwoord heb ik daar nooit zo op. Veel verder dan ‘kop op, man’ en ‘dat gaat wel weer over’ of ‘maak je geen zorg, aan alles komt een eind’, ben ik als reactie nooit gekomen.

Daar komt nu wijziging in. Een geniale ziel heeft, geholpen door de zegeningen van het computerwezen, een programma ontwikkeld waarmee u door een paar simpele keuzes te maken een artikeltje voor een logje kunt creëren. U vindt het hulpmiddel hier.

De teksten zijn – u begrijpt dat – volstrekt mallotig, maar gezien de kwaliteit van het overige nieuws kan dat bezwaarlijk als een negatief iets gelden.

Redelijkheid