Ferry Mingelen c.s. laten weten dat we het aftreden van Ella Vogelaar al lang hadden moeten verwachten. Dat zal dan wel.
Maar waarom nu eigenlijk?
Vogelaar weigerde een aparte databank in te richten waarin Antilliaanse criminelen geregistreerd zouden worden. Die weigering heeft – naar verluidt – de PvdA-fractie zeer geërgerd. Bovendien schijnen partijgenote (en minister) Guusje ter Horst en partijleider Wouter Bos hierover nogal boos geworden te zijn. Noem me rustig ouderwets, maar ik zou denken dat Vogelaar hiervoor juist geprezen zou moeten worden. Het registreren van misdaden en daders is één ding, het registreren op afkomst is volmaakt verwerpelijk en staat op z’n minst op gespannen voet met de grondwet.
Verwijt 2: Die prachtwijken zijn er nog steeds niet. Dat verwijt is zondermeer idioot en doet denken aan de Amerikaanse senator die drie maanden na zijn aantreden het verwijt kreeg dat de ontbossing van een deel van de Rocky Mountains nóg niet verholpen was. Vogelaar maakte haar start als minister zonder een cent voor die prachtwijken. Terwijl ze druk aan het onderhandelen was om die centen van de woningbouwcorporaties wél te krijgen, saboteerde Bos die onderhandelingen door de belasting voor die corporaties ingrijpend te verhogen. Dat Vogelaar uiteindelijk wel overeenstemming met de woningbouwcorporaties kreeg was niet minder dan een huzarenstukje waarvoor zij luidkeels geprezen zou moeten worden.
Verwijt 3: Vogelaar slaat in het integratiedebat een zachtere toon aan. Ze kankert niet op burka’s en streeft consequent integratie en niet assimilatie na. Grenzen stellen en uitzicht bieden noemt ze dat zelf. Dat is in de beste tradities van de sociaal-democratie.
Verwijt 4: Vogelaar opereert onhandig naar de pers. Als daarmee bedoelt wordt dat ze slecht overweg kan met ‘Geen Stijl’, Dig Ishta, Jort Kelder en Heleen van Royen is dit verwijt terecht. Aan de andere kant zou ik graag een heel kabinet zien dat met deze types niet overweg zou kunnen. Dat zou een positief signaal over dat kabinet geven.
En dan hebben we het nog niet eens over de manier waarop Vogelaar aan de kant is gezet: op een donderdagavond en niet na een discussie in het parlement. Onsmakelijk en uiterst twijfelachtig uit democratisch oogpunt.
november 14, 2008 at 10:02 am
Deels wel mee eens, maar toch een paar kanttekeningen.
. In de mediacratie als de onze zul je overweeg moeten kunnen met types als genoemd. Of je moet je er niet aan bloot stellen zoals sommige politici doen door niet aan tafel te verschijnen wanneer ook Gordon tot de genodigden behoort.
. Over de Antillianen. Principieel wel juist, maar wel erg vanuit de ivoren toren geredeneerd. Als je overlast hebt van die types en/of je bent ervoor aangesteld om iets aan die overlast te doen, wil je graag meer middelen hebben om dit te bewerkstelligen. Of die effectief zijn, is dan weer een andere vraag, maar de problemen relativeren is ook niet verstandig.
november 15, 2008 at 2:23 am
Zal wel een generatiekwestie of zoiets zijn, maar toch:
zou het niet verfrissend zijn wanneer politici van enig niveau inderdaad serieus te werk zouden gaan. Nova, het Journaal en Buitenhof bieden genoeg gelegenheid tot explicatie om inderdaad niet met Baas B. of inderdaad Gordon (nog erger Kelder) in discussie te treden.
Vwb. die Antillianen…als lieden dingen doen die niet deugen moeten ze daarop in rede aangepakt worden. Ik kan niet begrijpen dat het enig verschil zou moeten uitmaken of ze daarbij Piet of Ali danwel Humphrey of Miep heten. Het lijkt me dat tegen veroorzakers van overlast heel goed opgetreden kan worden zonder eerst naar hun geboorteplaats te informeren. Dat komt wel bij het opmaken van het proces verbaal.
Waar het me natuurlijk in hoofdzaak om gaat is de achterbakse wijze waarop Bos opereert. Eerst brandt hij de minister af door haar onderhandelingen te frustreren, dan bekritiseert hij publiekelijk de toon van haar integratiebeleid, om tenslotte de opvolging te regelen alvorens de zaak fatsoenlijk uitgesproken te hebben.
Het zal wel ouderwets zijn – ik wen daar aan – maar in mijn boekje heet dat ratachtig gedrag.
november 16, 2008 at 2:03 pm
Kan me Ella Vogelaar nog goed herinneren. Begin jaren zeventig in het vormingswerk werkende jongeren. Verstandig iemand voor wie solidariteit en principes op een prettige manier wat betekenden. Natuurlijk registreer je mensen voor hun doen en laten. Niet op ras, afkomst en dergelijke, omdat we heel goed weten dat dat hier en daar tot diskriminatie leidt. Prettig te merken dat Ella in de grote politiek kon zijn, zonder wezenlijke principes te moeten laten varen. Domkoppen jaagden haar weg.