Ook handig

8 april 1929

Volgende week, op 8 april, zou hij 80 jaar geworden zijn. Helaas weten we beter, in 1978 kwam op 49-jarige leeftijd het einde al. Sommigen noemen Jacques Brel een dichter, anderen zien in hem de eerste zanger van het protest en ook werd en wordt hij wel betiteld als een nooit volwassen geworden vuurspuwer. Vast staat dat de eeuwige dwarsligger én romanticus, avonturier en dromer, Franstalige Vlaming (!) nooit te beroerd was om de publieke opinie te bruuskeren. Hij vrat bourgeois, pastoors, Flaminganten en Vlaamse vrouwen. Zijn Les Flamandes, Les Flamingants en La, la, la werden jarenlang van de Belgische radio geweerd … en toch neemt de bewondering voor Brel niet af maar toe.

Het is treurig dat u in Nederland de extra-editie van Knack, over 80 jaar Brel, niet in de rekken van de tijdschriftenhandel zult aantreffen. ‘Passie’, de titel van die extra-editie, is voor de Brel-bewonderaar onmisbaar vanwege de alleraardigste artikelen, de schitterende foto’s en vooral om het mooie artikel van journalist Stijn Tormans over de geslaagde (?) speurtocht naar de enige echte Marieke.

De betere tijdschriftenhandelaar kan het blad natuurlijk voor u bestellen, idee?

Les Bourgeois

Les Flamandes

Marieke

Les Flamingants

La, la, la

Spelling

Handig

15 december 1958

Een heel klein beetje medelijden met Geert Wilders is misschien op z’n plaats. Heel eventjes dan, daarna terzake.

Wilders en zijn PVV waren natuurlijk merkwaardig slecht voorbereid op het debat over de economische crisis die de actualiteit nu in de greep houdt. Het ‘partijprogramma’ van de PVV bevat zelfs geen hoofdstukje over economische en fiscale zaken, een doorrekening door het CPB is er dan ook nooit geweest. Het enige dat Wilders op dit terrein ooit naar voren bracht was het voorstel voor een aantal belastingverlagingen. Daarbij werd vanzelf niet gemeld hoe die bekostigd zouden kunnen worden. Wilders’ plan voor de bestrijding van de crisis bestaat uit de ‘gedachte’ iedere Nederlander een éénmalige uitkering van een paar honderd euro te geven, daarmee zouden de problemen zijn opgelost.

De nood moet dus hoog geweest zijn in de PVV-fractie. Uitsluitend dromen over het verjagen van vreemdelingen, een dierenliefhebber (Graus) en een fractielid dat zich verdienstelijk specialiseerde op het terrein van de zorg (Agema). Daarmee hebben we de expertise van dit gezelschap uitvoerig behandeld.

De vlucht naar voren zal de enige uitweg geleken hebben. Vandaar het vertrek uit de Tweede Kamer nadat gebleken was dat inderdaad – surprise, surprise! – de meerderheid daar beslist.

Het is verkeerd dit stuntje als een principiële houding te zien. Leider Wilders is kamerlid sinds 1998. Tijdens het eerste paarse kabinet ondersteunden de fracties door dik en dun het kabinet van PvdA, VVD en D66. Alle beslissingen werd in het Torentjesoverleg, tussen de top van het kabinet en de fracties, uitvoerig voorgekookt. De oppositie kreeg nergens een poot aan de grond. Als lid van de VVD-fractie heeft Wilders hieraan van 1998 tot 2002 voluit steun gegeven. Nooit verhief hij zijn stem. Ook onder de eerste kabinetten Balkenende – die in grote lijnen dezelfde methode hanteerden – heeft Wilders die frontvorming tegen de oppositie steeds actief mee uitgevoerd.

Hoe zal de PVV de terugkeer in het parlement motiveren? De andere partijen zullen ook in de toekomst hun oor niet naar de vreemdelingenhaters en halvegaren laten hangen. Maar bedenk dat de PVV zich het podium om onvrede te zaaien niet zal laten ontnemen, en het is niet moeilijk te begrijpen waarom u het zonder een uitleg zult moeten stellen.

Het was trouwens vermakelijk om in nogal wat kranten te mogen vernemen dat we met een unicum te maken hadden. ‘Voor het eerst verlaat een fractie de Tweede Kamer’ snorkten sommige koppen. Onzin, je zou wensen dat parlementaire redacties soms iets nasloegen voor het op te schrijven. Op het fotootje bij dit stukje ziet u hoe de fracties van PvdA en CPN op 15 december 1958 boos de Tweede Kamer verlaten. Het laatste kabinet Drees was drie dagen tevoren gevallen en de confessionele partijen poogden met de VVD de begroting vast te stellen buiten aanwezigheid van de regering. Weliswaar werd het begrotingsstuk aangenomen (70 voor en 3 tegen) maar die stemming had door het niet aanwezig zijn van het quorum geen gevolgen. Het leverde noch de PvdA noch de CPN stemmenwinst op. Beide partijen verloren bij de volgende verkiezingen.

Verstandige kiezers houden niet van holle demonstraties, da’s tenminste één stukje traditie dat Geert graag zou veranderen.

Zondagstaak

De Wonderbaarlijke Oplossing van de Vergrijzing

Het rumoer over de plannen van onze bekwame regering rommelt nog even na. Daar is ook wat aanleiding toe. Maar laten we het over de hoofdzaak eens zijn: Het stimuleren van de economie in tijden van neergang en terugbrengen van een te groot tekort in tijden van voorspoed is verstandig beleid.

Over die basisgedachte hoeven we het dus niet te hebben. Dat de uitwerking wat consequenter gemogen had is wel een puntje. Zo vloekt het idee om door investeringen de economie aan de praat te houden/brengen natuurlijk met de voorgestelde nullijn voor personeel in de publieke sector. Wie de vraag wil stimuleren doet er wijs aan geld te brengen naar vooral diegenen waarvan je vrijwel zeker weet dat ze het zullen gaan besteden. Het zou dan ook slimmer geweest zijn de laagste lonen en de uitkeringen te verhogen. Onder het motto ‘weg bij de voedselbank’ zouden de uitgekeerde bedragen vrijwel volledig tot onmiddellijke bestedingen leiden. De hele middenstand zou er van profiteren. Zo stimuleer je vraag en het is veel effectiever dan de aanschaf van windmolens. Die moeten uit Denemarken komen, en de wachtlijst daar is zo lang dat ze pas ná de crisis geleverd zullen worden. Mosterd ná de maaltijd, zogezegd.

Een ander puntje. Heeft of had u ooit een kind dat onder alle omstandigheden zijn zinnetje wil(de) doordrijven? Of was u misschien zelf ooit zo’n creatuur? Dan moet u grote verwantschap met de regering voelen.

U herinnert zich de vele proefballonnen van de afgelopen twee jaar. De AOW-leeftijd moest gefaseerd verhoogd te worden naar 67 jaar. Dat was meer dan dringend noodzakelijk. Anders zouden de kosten van de toenemende vergrijzing ons de das om doen. Vanzelfsprekend meldde geen enkele partij dit ingrijpende plan vóór de laatste verkiezingen. U zou immers eens een andere mening kunnen hebben.

Wanneer u even hier, hier, hier en hier klikt kunt u nalezen waarom dat hele verhaal van die vreselijke vergrijzingkosten flauwekul is en was. Het komt er in het kort op neer dat de gepensioneerden door hun belastingen die kosten ruimschoots zelf dragen.

Het goede nieuws is nu dat kennelijk de regering dat inmiddels met me eens is. Van de plannen die gemaakt zijn om de kosten van de crisis te bestrijden springt er één uit. Juist ja, het verhogen van de AOW-leeftijd naar 67 jaar. De opbrengsten daarvan zijn, zo wordt ons voorgehouden, hard nodig om de stimuleringsmaatregelen en de crisistekorten weer goed te maken. Geld kan maar één keer uitgegeven worden en geld waarmee je crisistekorten dekt kan je niet óók gebruiken om de vergrijzing te bestrijden. In het plan van de regering bestaat ineens dat laatste gat niet meer. Het is miraculeus gedicht.

Laat ons feesten … de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Fiona

OK, u hebt zich dus gisteren de gehele vervloekte dag onledig gehouden met een kamerdebat over de bestrijding van de crisis. Dat moet niet meegevallen zijn.

Afgezien van het rare gedrag van Wilders & zijn vreemde vrienden bleek ook de rest van de bijeenkomst niet erg geschikt voor liefhebbers van wat logica. Waarom een beroerder ontslagrecht niet meer banen schept, waarom het verhaal dat we het nageslacht moeten ontzien zo’n kletskoek is … ik beschreef het u al eens: hier en hier.

Genoeg dus daarover … hier in België viert men het leven anders, zoals bijvoorbeeld ook gisteren. Geen discussie over de toekomst, geen ruzies over pensioenleeftijden, geen planning van windmolenparken … nee, het vrolijke heden!

Op bovenstaande fotografie ontwaart u de 23-jarige Fiona Dewaele uit het rustieke Zwevegem. Fiona staat niet alleen maar op foto’s, maar zij studeert ook Letteren en Wijsbegeerte aan de Leuvense universiteit. Gisteren werd zij verkozen tot ‘Europe’s Sexiest Vegetarian’. Om die heugelijke reden kreeg zij haar gewicht in veggieburgers. Een gruwelijk lot, nietwaar?

Aangezien Letteren en Wijsbegeerte kennelijk ook een losse band met de logica onderhoudt, luidde Fiona’s commentaar: “Het toont aan dat vegetariërs geen bleekscheten of geitenwollensokken hoeven te zijn”.

“Vegetariërs worden te vaak gereduceerd tot een bende rare kwasten die gewoon moeilijk willen doen”, voegde zij daar nog aan toe, en “Ondertussen worden dierlijke medebewoners van onze planeet minder en minder gerespecteerd als levend wezen. Daar moet verandering in komen. Als ik kan helpen door deel te nemen aan een verkiezing, dan doe ik dat gewoon.”

Allemaal gezwam in de ruimte natuurlijk … ongeveer even belangrijk als Miss World die meedeelt voor de Universele Vrede te zijn.

Maar toch … u zou natuurlijk eens aan uw TomTom kunnen vragen waar Zwevegem zo ongeveer te vinden is.

Geld

Line Renaud

80 Jaar is ze nu en nog steeds sprankelend van enthousiasme en met een podiumuitstraling waar je u tegen zegt. Afgelopen zaterdagavond nog presenteerde ze op France 2 een indrukwekkend gala tegen Aids. In ‘Ensemble contre le Sida’ traden bepaald niet de geringsten op. Charles Aznavour, Alain Delon, Juliette Gréco, Patrick Bruel, Céline Dion, Nana Mouskouri, Jane Birkin, Salvatore Adamo, Patricia Kaas, Michel Delpech, Carla Bruni, Isabelle Adjani, Mireille Darc en gaat u nog maar even door. Kortom: je doet jezelf behoorlijk tekort wanneer je dan nog op de steeds voorspelbaarder Paul de Leeuw afstemt.

U zou kunnen denken – oud is immers ‘out’ – dat de bejaarde Mevrouw Renauld bij al dat sterrengeweld wellicht het onderspit zou delven, maar niets bleek minder waar, de dame handhaafde zich grandioos.

Dat mag dan ook geen wonder heten na een levenslange loopbaan in theater, music-hall, radio, film en tv. Niet iedereen heeft immers in een lange carrière opgetreden met grootheden als Yves Montand, Bob Hope, Dinah Shore, Dean Martin, Jean Boyer, Philippe Noiret en Petula Clark.

De dame heeft het optreden nog lang niet gestaakt. Recent kon u haar nog waarnemen in het succesvolle ‘Bienvenue chez les Ch’tis’, en vorige week nog riep ze op niet mis te verstane wijze de huidige Paus op het matje. De heilige vader had namelijk voor de zoveelste maal wat onzin omtrent voorbehoedsmiddelen ten beste gegeven.

Misschien volgende keer toch maar weer eens wat verder kijken dan de oudhollandse neus lang is.