Leve Warner Bros!

Filmmaatschappijen hebben archieven en in die archieven bevinden zich (onder veel meer) alle films die de maatschappijen ooit uitbrachten. Soms krijgen die films op tape, DVD of Blu-Ray een nieuw leven. Maar lang niet altijd is dat het geval. Om allerhande redenen vindt men soms dat een titel niet geschikt is om via de commerciële verkoopkanalen opnieuw in de roulatie te brengen.

Voor filmfreaks (en daarover kan ik meepraten) is dat een treurige zaak. Natuurlijk zit een deel van het plezier van de verzamelaar in het speurwerk, maar speurwerk dat niet met succes bekroond kan worden … dat vereist toch wel een behoorlijke mate van zelfverachting.

Vandaar: leve Warner Bros. Wanneer u de moeite neemt om hier te klikken belandt u op een site waarop u on demand allerhande niet heruitgebrachte obscure films kunt bestellen. Voor iets minder dan US$ 20 wordt het DVD’tje voor u speciaal aangemaakt. Geen extra’s vanzelfsprekend, geen ondertiteling, gewoon puur de film.

Op dit moment zijn 163 films bestelbaar. Maar u kunt op de site suggesties achterlaten voor die éne film die u zo dringend begeert. Mits uiteraard afkomstig uit de Warner Bros-stal.

Een schitterend initiatief. Op dit moment zijn bestelbaar:

The Abdication, Abe Lincoln in Illinois, The Actress, The Adventures of Huck Finn, The Adventures of Mark Twain, Ah, Wilderness!, Al Capone, All Fall Down, Along the Great Divide, Angel Baby, The Baby Maker, The Bamboo Blonde, Barricade, The Beast of the City, The Beggar’s Opera, Betrayed, Bhowani Junction, Big Circus, The Big House, Brainstorm, Break of Hearts, Cain And Mabel, Canyon River, Captain Nemo and the Underwater City, Captain Sindbad, Carbine Williams, Carson City, Cattletown, Chained, Christopher Strong, The Church Mouse, The Citadel, Close To My Heart, The Command, El Condor, Convicts Four, Countdown, Crescendo, Crime & Punishment, Crisis, The Crowded Sky, The D.I., Dance, Fools, Dance, Darby’s Rangers, The Defector, The Devil is a Sissy, A Distant, Trumpet, Doc Savage: The Man of Bronze, Dream Lover, A Dream of Kings, Dream Wife, Drums of Africa, The Dude Goes West, Dusty And Sweets Mcgee, Edison the Man, An Enemy of the People, Exit Smiling, Forsaking All Others, Four Horsemen of the Apocalypse, The George Raft Story, Goodbye, My Fancy, The Grasshopper, Having a Wonderful Time, Heart Beat, Homecoming, Honky Tonk, I Was a Communist for the FBI, I Was an American Spy, Ice Follies of 1939, Idiot’s Delight, Interrupted Melody, The Invitation, John Loves Mary, Joy of Living, Just The Way You Are, Kaleidoscope, Kidnapped, King Of The Roaring 20s, The Kiss, Laughing Sinners, Lepke, A Lion is in the Streets, The Little Drummer Girl, The Little Minister, Lost Boundaries, Love, Love on the Run, Luxury Liner, The Mad Miss Manton, Made In Paris, The Magnificent Yankee, Malaya, Man From Galveston, Man From God’s Country, The Man Who Loved Cat Dancing, Mannequin, The Mating Game, Meet the People, The Men in White, The Money Trap, The Moonlighter, Mr. Lucky, Mrs. Parkington, My Blood Runs Cold, The Oklahoman, On Borrowed Time, Once upon a Honeymoon, One On One, One Trick Pony, Orphans, Outlaw Blues, Oxford Blues, Painting the Clouds with Sunshine, Payment on Demand, Possessed, Private Lives, Promises In The Dark, Purple Hearts, Quality Street, Quentin Durward, Rage, The Rain People, The Red Lily, The Red Mill, Return of the Bad Men, Room for One More, Scaramouche, The Sergeant,The Shining Hour, The Shopworn Angel,The Single Standard, Sins of Rachel Cade, Smart Set, So This Is Love, Somewhere I’ll Find You, Souls For Sale, Spitfire, Spring Fever, Strange Interlude, Sunrise At Campobello, Sweet November,The Temptress, They Only Kill Their Masters, This Woman is Dangerous, Thousands Cheer, Three Comrades, Three Sailors and A Girl,The Toast of New York, Too Hot To Handle, The Trail of ‘98, Trail Street, Tugboat Annie, Voices, We Were Dancing, Westbound, When Ladies Meet, Wichita, Wild Orchids, Wisdom, A Woman Rebels, Yes, Giorgio, Young Tom Edison

……!

Antwerpse Lente

Voor die Lieve Oude Mensen …

Nadat ik weer eens uitgebreid had gezeurd aangaande Salvatore Adamo, stuurde een lieve oude (doch immer jeugdig ogende) vriendin me een mailtje waarin ze er vrolijk op wees dat we intussen in 2009 leven. Enig meegaan met de tijd zou niet weg zijn, ook niet op het terrein van de populaire muziek. Had ik wel eens gehoord van de Toppers en Susan Boyle?

Van die laatste zeker! Dikke opgelegde nep, als u het mij vraagt. De cynische types van ITV proberen het succesje van Paul Potts van vorige seizoen nog eens over te doen. Helaas ligt de zwendel er dit keer wel erg dik op. Maar aangezien u er een plezier in schijnt te scheppen om grotelijks belazerd te worden, blijft de kassa rinkelen.

Over de Toppers wens ik het niet te hebben. Soms valt er zelfs voor wansmaak wat te zeggen, maar ergens dien ik een grens te trekken.

Nu is het bepaald niet zo dat artiesten met een hypocriete minachting voor het publiek een recent verschijnsel vormen. Wat immers te denken van het ‘snoepje van de week’, de gelukkig uit het zicht verdwenen Gert Timmerman?

Onder u zijn er vast die vaker de kapper bezoeken dan ik, zodat ik wel de vraag durf stellen: brengen de bladen nog wel eens beroerde berichten over Gert?

FIFA 09

Neem me vooral niet kwalijk … vandaag ben ik even niet toegankelijk voor de samenleving, partner, film, tv, horeca …

Op advies van onze oudste zoon – een helder knaapje – schafte ik voor onze PS3 het prachtige FIFA 09 van EA Sports aan.

Ongelooflijk … en als je handen moe zijn van het bedienen van de knoppen is het altijd nog mogelijk het apparaat op de ‘automatische piloot’ zelf een wedstrijd te laten spelen. Beter voetbal heb ik in de laatste 10 jaar niet gezien!

De Morgen over Overmorgen

Het Vlaamse dagblad ‘De Morgen’ bericht dat Beatrix overmorgen haar aftreden zal aankondigen. U kunt het artikeltje hier lezen.

Wellicht het moment om een ‘bon mot’ van wijlen Freddy Heineken te memoreren:

Zoals bekend staat La Reine er op als Majesteit aangesproken te worden. Zo ook gedurende de zomer die zij bij Heineken doorbracht op diens jacht Something Cool.

Freddy Heineken weigerde resoluut aan deze waanzin mee te doen, zijn inmiddels gevleugelde woorden waren ‘Ik ken zomertijd en wintertijd, van majesteit heb ik nog nooit gehoord.’

Proost.

04-13-EK

Er is een tijd geweest dat Mevrouw ‘Une Journée Bien Remplie’ en uw dienaar buitengewoon trots waren op dit autootje. Aan mijn enthousiasme behoeft u geen enkele betekenis te hechten. Een rijbewijs bezat ik nimmer, enig technisch inzicht zal ik nooit verwerven en smaak op het stuk van automobielen is me ook al niet gegeven.

Mijn lieve partner betoonde in die dagen wel enige vreugde over de majeure aanschaf die we met dit wagentje gedaan hadden. De prijs was er dan ook naar. Maar liefst 350 harde Hollandse guldens moesten we voor deze occasion op tafel leggen. Zelfs anno 1972 verklaarden kenners dat een behoorlijke fiets duurder diende te wezen.

Zoals u aan het wegdek kunt zien, waren wat twijfels omtrent de technische staat van ons nieuwste vervoermiddel misschien niet geheel onterecht. Dit vermocht echter niet om ons somber te stemmen: een week na de koop begaven we ons per Dafje 04-13-EK op weg naar het zonnige Frankrijk. Een tweetal weken in Parijs en drie weken in Lacanau, ter hoogte van Bordeaux.

Een compleet verslag van die vacantie gaan we hier niet schetsen. Jeugdig, straalverliefd, iets meer dan een jaar samenwonend. En dan Parijs + La Douce France … als u daar nog een tekening bij nodig hebt …

Toch was het niet uitsluitend romance en suikergoed en dat had wel iets met het Dafje van doen.

Onze eerste formidabele ruzie bijvoorbeeld: het vehikel bleek aan de bescheiden heuveltjes in de regio Bordeaux een hele hijs te hebben. Glooiing-opwaarts wilde de snelheid wel eens tot zo’n 10 kilometer per uur terugzakken. Daar stond dan weer tegenover dat we bij de afdaling makkelijk onze topsnelheid van 90 kilometer haalden. Soms had de klim zoveel van het autootje gevergd dat de motor bij het inzetten van de afdaling er resoluut mee stopte. Met luid geraas, dat wel.

Een garagist uit de omgeving bracht verlossing. Daar was speurwerk aan vooraf gegaan. Onderdelen voor en kennis van de Daf-producten bleken geen Franse specialiteiten. Maar na veel zoekwerk troffen we een met olie bevlekte monsieur die de v-snaar (hier moet u het zonder mijn uitleg stellen) verving. Daarna zou alles ‘formidable’ gaan.

In het dal tussen de twee volgende heuvels bevloog mij het idee de zaak te willen controleren. Even stoppen en de motor uitschakelen. U begrijpt, maar ons verbaasde het, dat die motor nooit meer aansloeg. Een wandeling van een kilometer of 10 naar de dichtstbijzijnde telefoon en het inschakelen van een sleepbekwame garagehouder volgden. Alles bij elkaar zo’n uur of 8. De irritatie en verwijten over en weer … onze eerste knallende ruzie. Een aardige ervaring!

Later, op de terugreis naar onze Nederlandse éénkamerwoning, scoorden we nabij Tours een tweetal lekke banden. Voorzienigheid: op nog geen 100 meter van een garage. Aardig baasje, die man. Reizende jongelui, prima, zo verklaarde hij. In zijn jeugd had hij zelf ook veel gereisd. Waarheen die reizen dan gingen … vraag je. Je wilt zolang de man met de wieltjes van je autootje bezig is de sfeer leuk, licht en vrolijk houden. Nou, Rusland in ’43 en ’44, verklaarde de technische vriend.

Het is slechts aan ons zwijgend karakterloos opportunisme te danken dat we al spoedig onze thuisreis konden hervatten.

Bij terugkeer in het vaderland slaagden we er in door bekwaam onderhandelen ons inmiddels geliefd automobieltje voor 400 harde guldens weer van de hand te doen. Ook behoorlijk karakterloos eigenlijk.

De Spreker

De heer die op het fotootje het woord voert is mijn vader. Niet alleen die van mij trouwens, maar ook van mijn goede broer. De gelegenheid zal een feestelijke geweest zijn: aan zijn houding herken ik moment waarop de spreker een puntige geestigheid debiteert. Achter mijn vaders gestalte valt het beeld van onze moeder weg. Ze zit dus op de foto onzichtbaar naast hem. Die situatie is geenszins overeenkomstig de werkelijkheid van hun huwelijk.

Onze vader had de hebbelijkheid (of onhebbelijkheid, het is maar hoe je het bekijkt) om van vrijwel ieder gezelschap waar hij deel van uitmaakte het voorzitterschap op zich te nemen. De gelegenheid om een toespraakje te houden liet hij zich niet makkelijk ontnemen. Die speeches waren meestal wat minder plechtstatig dan in die gezagsgetrouwe dagen (tweede helft jaren ’40 en jaren ’50) gebruikelijk was. De volksjongen uit de Amsterdamse Jordaan mocht z’n accent hebben afgelegd, z’n afschuw van luchtfietserij, mooipraterij en autoriteiten bleef onverminderd.

Het feestje – want dat was het, gezien de feestelijk gedekte tafel – zal zich hebben afgespeeld in het midden van de jaren ’50. Ook het restaurant herken ik. Het was destijds gelegen op de hoek van de Nic. Witsenkade te Amsterdam en ging voor lichtelijk chic door. De gelegenheid van de heugelijke bijeenkomst? Geen idee. Wel meen ik me de man op de foto rechts naast de spreker te herinneren. Hij was penningmeester ergens van, en dat klopt dan wel weer met zijn wat stoïcijnse houding.

Zonder langdurig uit te pakken over onze vrolijke jeugd, en de ontspannen opvoeding, is het misschien wel aardig te melden dat onze ouders niet als Pa & Ma of Vader & Moeder, maar als Gijs en Jean door het gezinsleven gingen. Van afstandelijkheid of autoritaire besluiten (je hoort en leest die dingen wel eens) was geen kwestie. Ik denk dat vrijwel alles bespreekbaar was en besproken werd. Een ouderlijk machtswoord kan ik me eigenlijk niet herinneren. Voor wat betreft de rolverdeling vermoed ik dat onze moeder de degelijkheid en standvastigheid vertegenwoordigde, terwijl de oude Gijs de vrolijkheid en broodnodige losheid inbracht. Terugkijkend realiseer ik me ook dat ik het ‘gat in mijn hand’ van vaderswege geërfd zal hebben, terwijl de financiële discipline van mijn moeder hopelijk in het genenpakket van mijn broer is beland.

Ook wat betreft de verderfelijke neiging om vrijwel automatisch het voorzitterschap her en der te bezetten ben ik lange tijd een ijverig navolger van het vaderlijk voorbeeld geweest. Het heeft decennia genomen alvorens ik er toe kwam me aan het vergaderwezen te onttrekken. De ijdele gewoonte om volgaarne het woord te voeren en dat te doorspekken met zogeheten snedigheden vermocht ik nog niet af te schudden. Kort van stof zijn de Van der Valk-mannetjes trouwens geen van allen. U bent gewaarschuwd.

Krakkemik

Weest gerust vrienden … krakkemik komt met de jaren, maar hopelijk is morgen de rug weer in voldoende conditie om een uitvoeriger stukje uw kant uit te zenden.

Intussen geeft bovenstaande cartoon, denk ik, de huiselijke situatie wel aardig weer.

Cookies

De enige herinnering die ik aan het Koekjesmonster heb dateert van tv-shows met Andy Williams – een kruising tussen Perry Como en Bing Crosby – héél lang geleden dus.

Dat alles om u duidelijk te maken dat ik me er vandaag wel heel makkelijk af maak. Deze genieter van de ‘derde levensfase’ is ietwat door z’n rug gegaan en heeft dus niet voldoende zitvlees om u een fraaie lange tekst voor te schotelen.

Fruitmanden zijn welkom, kaarsjes kunt u desgewenst geheel in eigen beheer branden.