Phyo Phyo

Dacht u eindelijk van die verdraaide Antwerpse Olifanten (klik op het onderwerp in de rechterkolom) af te zijn.

Gedurende het hele laatste kwartaal van 2008 viel dat hinderlijke ‘Une Journéé Bien Remplie’ u lastig met verhalen aangaande die kunstzinnig beschilderde beelden van olifanten, die alom langs wegen en dreven in het Antwerpse waren tentoongesteld.

Amper drie maanden in het heugelijke jaar 2009 blijkt er in het Antwerpse weer rumoer over olifanten te zijn. Of olifanten? Vooralsnog is het er maar één, maar het worden er vast en zeker twee.

Phyo Phyo is een zeer zwangere damesolifant die zich heeft gevestigd in de befaamde Antwerpse dierentuin. De voltooiing van haar zwangerschap is zeer aanstaande. Wanneer? Dat valt moeilijk te zeggen. Sommigen houden vol dat de boreling bij wijze van spreken morgen geboren kan worden, anderen zeggen zeker te weten dat het wel mei worden kan.

De oorzaak van deze lichte verwarring dient bij Phyo Phyo zelve gezocht te worden. De dame schijnt (zoals het dames betaamt) geen uitsluitsel gegeven te hebben omtrent datum en tijd van de scheppende daad.

Intussen leeft Antwerpen vrijwel integraal mee. Zozeer zelfs dat het Mechelse Plein (waar wij ook de gebeeldhouwde Willem Elsschot aantreffen) voorzien wordt van een gigantisch televisiescherm. Kosten noch moeite worden op die wijze gespaard om de bewoners van de Sinjorenstad in de gelegenheid te stellen de geboorte van de nieuwe stadsgenoot in realtime bij te wonen.

Het filmpje hierboven stelt u op de hoogte omtrent Phyo Phyo’s actuele situatie.

Vaarwel

Met enige verontwaardiging neemt u kennis van de hierbij geplaatste afbeeldingen. Had die verdraaide Van der Valk niet beloofd dat het gezever over die door heel Antwerpen geëxposeerde olifantjes afgelopen zijn zou?

Neen, driewerf neen, hij had dat niet beloofd … wel gesuggereerd, maar niet beloofd. Zwak zegt u nu misschien. Kan zijn, maar op dit logje ben ik nu eenmaal de baas. Iedereen moet tenslotte ergens de baas over zijn, hoe onbenullig dat ‘ergens’ ook moge zijn.

Waarom dan nu weer die aandacht? Welnu, al die prachtige olifantjes zijn donderdagavond in de beeldschone Antwerpse dierentuin geveild. De prijzen mochten er zijn: al naar gelang de door de kopers ervaren schoonheidsemotie lagen de bedragen tussen de € 3000,– en € 6500,–. Van de in totaal 72 olifantjes bleek er welgeteld één door vandalen onherstelbaar vernield te zijn, zes exemplaren waren op voorhand aangeschaft door één van de bedrijven/organisaties die het project mogelijk maakten en 65 olifantjes vonden via de veiling een blije nieuwe eigenaar.

Maak u geen zorgjes ons bescheiden flatje zou het verblijf van zo’n bakbeest niet goed verdragen … kinderen en vrienden blijven dus welkom.

In de rechterkolom staan onder het kopje Antwerpse Olifanten alle berichten in deze categorie.

De Laatste!

U bent blij met mij, dat weet ik best en daarvoor behoeft u het niet eens toe te geven. Sterker nog, u mag het zelfs ontkennen … aan mijn zekerheid verandert dat niets. Zeker niet nu ik u hier trots op het bovenstaande plaatje de laatste nog ontbrekende Antwerpse Olifant mag presenteren. Verheug u en laat vreugde heersen in uw hart.

Mocht u alle Antwerpse Olifanten nog eens willen bezien: klik dan in de rechterkolom op ‘Antwerpse Olifanten’, u had het zelf kunnen bedenken. Wat u wellicht nog niet wist is dat deze vrolijke opsier van de stad over een paar dagen uit het straatbeeld verdwenen zal zijn. De expositie neemt een einde. De olifanten zullen worden geveild ten bate van goede doelen.

Karakter!

Een mooie trek van mijn tak van de Van der Valk-mispoche is een zekere standvastigheid van karakter. Figuren die ons, om welke reden dan ook, wat minder welgezind zijn spreken ook wel over drammerigheid of niet weten wanneer te stoppen. Sommigen gaan daarbij zover te verklaren er een witte alles verzengende woede aan over te houden. Hun bloeddruk en humeur hebben daar dan vaak ferm onder te lijden.

Wij Van der Valken betreuren dat uiteraard hevig. Het blijft jammer wanneer een zeker vasthoudendheid op zoveel onbegrip stuit. We gaan er van uit dat bij de betrokkenen op latere leeftijd het inzicht wel zal doorbreken.

Dit alles om u te verklaren dat en waarom ik – ondanks wat laten we zeggen terughoudende reacties – dapper ben voortgegaan met mijn speurtocht naar die vrolijke olifantjes die deze zomer en dit najaar het Antwerpse op onverhoedse plaatsen opfleuren.

Inmiddels is duidelijk dat de gemeente Antwerpen niet op een kleinigheid kijkt. Het beloofde aantal van 50 olifanten is ruimschoots overschreden….we naderen de 60!

Mocht u de andere afbeeldingen in deze serie willen bekijken, klik dan in de rechterkolom op Antwerpse Olifanten en uw wensen worden vervuld.

7=4

Een heel oud grapje verhaalt over een hondje dat de Amsterdamse Rozengracht oversteekt en ongelukkigerwijze onder tramlijn 13 raakt. Bij dat ongeval verliest het beklagenswaardige diertje één pootje. Verder ongedeerd, de hemel zij dank! De vraag die de verteller van het mopje nu aan de luisteraar stelt luidt: ‘Hoeveel pootjes heeft het hondje over?’

De toehoorder – niet voor een kleintje vervaard – dient vervolgens te antwoorden: ‘Drie natuurlijk, domoor!’

Waarop de verteller neerbuigend lacht en zegt: ‘Nee sufkop, het beest heeft geen pootjes over…het komt er één tekort, natuurlijk.’

Die flauwigheid brengt me bij die – inmiddels op dit logje vermaarde – Antwerpse olifanten. Een paar dagen geleden mocht ik u melden dat er nog 4 van de 50 exemplaren door mij niet getraceerd waren.

Groot nieuws: hierbij staan ze, na naarstig speurwerk, afgebeeld. Mij kun je om een boodschap sturen!

Alleen: het zijn er geen vier maar zeven! Hetgeen me op de vraag brengt: als men aankondigt 50 olifanten geplaatst te hebben en je spoort er 46 op….hoe kan het dan dat je er 7 gemist blijkt te hebben?

Olifant op Straat 4

Hierbij de waarschijnlijk laatste aflevering (kinderschaar verheug u niet voorbarig!!) aangaande de Olifanten die dezer dagen kunstzinnig het Antwerpse straatbeeld opvrolijken.

Hebben wij goed geteld dan zijn er nog zo’n viertal exemplaren aan onze scherpe blik ontsnapt. Mochten onze voortdurende naspeuringen naar dit tekort resultaten opleveren dan zal de hoofdredactie van dit logje u stellig op de hoogte houden.

Olifant op Straat 3

Hier en hier vertoonde dit logje u al eerder een aantal beelden van de olifanten die dezer dagen in het Antwerpse publiekelijk geëxposeerd worden. Op de meest onverwachte plaatsen in deze alleraardigste stad wordt de weinig vermoedende flaneur steeds onverhoeds met deze vrolijke uitingen geconfronteerd.

Olifant op Straat 2

Gisteren deed onze oudste zoon in een commentaar op het stukje van die dag enigszins meewarig omtrent de door mij zo schitterend gemaakte opnamen van artistieke olifanten die dezer dagen de Antwerpse straten, leien, ruien en vesten sieren.

Teneinde voldoende duidelijk te maken dat doordouwen een aardige karaktertrek is, zit er dus niets anders op dan vandaag de olifantenshow te continueren.

Om zoon Gijs toch enigszins te gedenken heb ik op de publieksolifant (waarop passanten een tekst mogen plaatsen) een groet van hem en zijn alleraardigste partner gezet.

Overigens gaan we er met de complete Van der Valk-clan een paar dagen van tussen. Uw sarcastische commentaren kunt u beter even voor zich houden. Gezondheid is immers een kostbaar goed.

Tot dinsdag!

Olifant op Straat

De Antwerpse binnenstad wordt sinds een kleine week opgesierd door olifanten. Geen echte dieren, wees gerust. Kunststoffen exemplaren die beschilderd werden door een veelheid aan artiesten. De zowat 50 olifanten worden van 5 september tot 5 november aan het publiek getoond op diverse – vaak onverwachte – locaties in de stad.

Deze olifantenparade is een project ter bescherming van de Aziatische olifant in Thailand. In 1960 schijnen daar nog zo’n 40.000 van deze reuzen rondgelopen te hebben en nu in 2008 leven er – naar verluidt – nog maar 4.500 gezellige dikkerds. Reden genoeg voor de initiatiefnemers om een project te starten ter bescherming van de bedreigde viervoeter.

Op 13 november, worden de versierde olifanten per opbod verkocht tijdens een groots opgezette veiling onder leiding van de Antwerpse veilingmeester Mon Bernaerts. De veiling vindt plaats in de Marmeren zaal van de Zoo. De opbrengst van de veiling gaat naar het Elephant Hospital in Thailand, waar zieke of gewonde olifanten worden verzorgd. Het voornemen is om in 2009 een soortgelijke manifestatie in Londen te organiseren. In 2010 zou vervolgens New York aan de beurt moeten zijn.