C’est La Vie

Belofte maakt schuld …

In het stukje hier onmiddellijk onder beloofde ik u per 1 augustus (2009) weer op mijn post te zullen zijn.

Zoals u ziet: dat is het geval!

Maar toch …

Dit logje gaat over onze opinies, ons leven alhier in het wonderschone Antwerpen en al wat ons verder bezighoudt. Uw weet wel: film, toneel, het chanson, literatuur, strips, (klein-)kinderen enz. enz.

Daarbij is het niet de bedoeling om de hedendaagse trend van het publiekelijk uitdragen van hoogst persoonlijke emoties te volgen.

Huize ‘Une Journée Bien Remplie’ wordt op dit moment geconfronteerd met een gezondheidsprobleem. Naar het zich laat aanzien zal dit ons nog wel enige maanden bezighouden. We zijn positief gestemd, maar de prioriteiten in onze aandacht zullen onvermijdelijk even niet bij dit logje liggen.

Dat betekent dat we voorlopig – helaas – de zo fanatiek gevolgde dagelijkse frequentie zullen loslaten.

Hartelijk dank voor uw goede wensen en mooie gedachten … van tijd tot tijd zult u ons hier ‘zeker en vast’ blijven aantreffen.

Twitter

Even heb ik geprobeerd de bijdetijdse bejaarde uit te hangen. Twitteren, bedoel ik.

Geen succes.

Van vage bekenden kun je geheel ongevraagd en ongewenst de mededeling verkrijgen dat ze per automobiel van een afspraak – die je niet interesseert – onderweg zijn naar een andere afspraak, waar je ook in het geheel niet benieuwd naar was. Van de meest vreemde types verneem je dat ze smakelijk gegeten hebben. En een oud-collega meldt dat hij altoos eerst 5 dagbladen leest. Jammer genoeg besef je dat die lectuur, in zijn schamele geval, helaas niets zal bijdragen aan enig begrip van wat dan ook.

Kortom … gestopt dus met die flauwekul en wel onmiddellijk. Mark my words: deze hype haalt z’n 5e verjaardag niet.

Intussen moet ik u een bekentenis doen: de kleine oude baas is enigszins opiniemoe. Het zoveelste stukkie omtrent het falen van de over ons gestelden, de zegeningen van het Franse chanson, onze allerliefste kleinkinderen, ons geslaagde kroost en hun aantrekkelijke partners, onze alleraardigste vrienden, de Antwerpse geneugten … het moet allemaal maar even wachten.

Het zomerreces gaat NU in, gezien de hoogte van uw abonnementsgelden meen ik met dat te kunnen permitteren. Mochten er buitengewoon belangwekkende ontwikkelingen zijn dan zal de zomerse rust zeker even onderbroken worden.

In alle andere gevallen: Tot 1 augustus.

Ik zit hier wél om vliegen te vangen

Opgepept

De Iraanse staatsmedia stellen er kennelijk eer in de betogingen voor de twijfelachtig verkozen president Ahmedinejad groots te brengen.

Zo groots dat zelfs de photoshop niet wordt geschuwd om de massa groter te doen lijken.

Stokpaardje

Onze Minister voor Feesten & Partijen Ronald Plasterk toonde deze week de media een schedelstukje van iemand die zo’n zeventigduizend jaar geleden in deze streken moet hebben rondgesjokt. De bewindsman was, zoals te voorspellen viel, wild enthousiast en begeesterd.

Eén aardige vraag liet Zijne Excellentie volmaakt onbesproken. Dat is volmaakt begrijpelijk. Door de kwestie aan te roeren zou hij onvermijdelijk in botsing zijn gekomen met de milieupolitie van ondermeer zijn eigen partij. Hoe valt het verbieden van terrasverwarming, het ontmoedigen van vleesconsumptie, het uitbannen van de gloeilamp immers te verenigen met wetenschap dat deze voorouder zo’n 15 kilometer vanuit de Zeeuwse kust gewandeld moet hebben?

In die historische dagen was de zeespiegel maar liefst 120 meter lager dan nu, de Noordzee bestond kortom nog niet. Auto’s toerden nog niet rond, gloeilampen werden nog niet te Eindhoven uitgevonden, dubbele beglazing ontbrak volledig en zelfs Greenpeace moest nog opgericht worden.

De stijging van de zeespiegel kwam sedertdien buiten al die zaken tot stand … Zonder menselijke invloed op het klimaat.

Hulpvraag

Analyse

AHA

De bovenstaande afkorting staat voor Anneke Heeft AOW. U begrijpt – slim en snel als u bent – dat ik deze mededeling publiceer vanwege het feit dat zij VANDAAG de heugelijke mijlpaal van de 65e verjaardag soepel en gracieus neemt.

Op de bovenstaande fotografie neemt u haar waar te Parijs. Ik kan u ook meedelen waar te Parijs: nabij de wonderschone Seine, pal achter de Notre Dame. Het jaar was 1967. De plek was geenszins toevallig te noemen. De ‘kleine meid’ – zoals ik haar in buien van overmoed noem – hield zich daar ondermeer bezig met het verhandelen van ongetwijfeld gruwelijke souvenirs aan min of meer radeloze toeristen. De maaltijd gebruiken was ook mogelijk in het etablissement waarin die handel bedreven werd. Bezoekers mochten kiezen uit twee menuvarianten: Frites met kip óf Kip met frites!

Kip eten we bijgevolg nimmer. Verder is de liefde voor en kennis van Parijs levenslang gebleken, tot mijn groot plezier niet alleen voor Parijs trouwens.

Met ons nageslacht vierden we de jaardag van ons aller favoriete reeds, maar weest niet bezorgd ook vandaag zal het de beste partner en moeder niet aan aandacht en feestelijkheid ontbreken!

Job-Interview + Parrot

Saskia

De jaartjes (iets meer dan 10) die ik beroepsmatig in het onderwijs (HBO) doorbracht waren alleraardigst., zondermeer. Leuke, meestal spontane, slimme jonge mensen met belangstelling en vaak een drive om iets ‘in de media’ te gaan doen, mooie discussies en veel gelachen. Aan veel van dat vrolijke jonge volk bewaar ik dan ook plezierige herinneringen. Klieren, ja die waren er natuurlijk ook, maar op de honderden die passeerden toch niet meer dan op twee handjes-met-vingers te tellen zijn.

Eén van die zeer positieve types was/is Saskia Videler. Wellicht kent u haar enigszins: op verschillende – voor mij onbegrijpelijke – radiozenders presenteerde (presenteert?) zij haar muziekkeuze. Volmaakt onnavolgbare klereherrie voor deze bejaarde, maar door velen zeer gewaardeerd. Vergis ik me niet dan heeft ze een redelijk vaste schare van verknochte volgers.

Bovendien heeft ze het verstandige initiatief genomen zich als zelfstandig ondernemer te vestigen. Mocht u dus behoefte hebben aan een creatief en multimediaal concept dan doet u er buitengewoon verstandig aan om via haar site even het voor u zo lonende contact te leggen. Deze jeugdige mevrouw weet waar ze het over heeft, terwijl haar goede smaak – mijns bedunkens – ook blijkt uit haar besluit om zich te Berchem (België) te vestigen.

U kunt haar trouwens – vermoed ik – een vrolijk plezier te doen door haar streven om gratis-voor-niets-en-niemendal een Sony Vaio PC te verwerven te ondersteunen. Daar biedt dit stukje op haar site duidelijkheid over!