Braaf & Oppassend

Bij het inscannen van allerhande oud spul – zou dat een typische activiteit van gepensioneerden zijn? – kom je soms zaken tegen die je met enige verwondering doen afvragen ´was ik dat nou echt?´

Het opstelletje hierboven moet ik geschreven hebben in 1954. 11 Hele jaartjes oud dus. Het viel goed te dateren door de verwijzing naar het Kaasjagerplan. In ´54 lanceerde de Amsterdamse hoofdcommissaris Kaasjager het idee om grote delen van de grachtengordel te dempen. Dit om het kennelijk toen al klemmende parkeerprobleem het hoofd te bieden. Het naar vandalisme riekende voorstel van de hoofdcommissaris – uiteraard een boerenhufter – veroorzaakte beschaafd gezegd enige opschudding. Minder beschaafd dreigden de stenen door de Amsterdamse bevolking uit de straat gehaald te worden. De even verderop in het opstelletje genoemde commissaris van Houtum had gelukkig niets met dat alles te maken. Het gaat hier om een zaterdagavondse hoorspelserie naar de boekjes van W.H. van Eemlandt, die later ook nog eens de vader van Hella Haasse bleek te zijn. Willem Parel, jeugdige lezertjes, was een creatie van de cabaretier Wim Sonneveld en van Paul Vlaanderen heeft u – hopelijk – op eigen kracht al eerder vernomen.

Het noemen van Napoleon en diens broer Louis mag misschien wat vreemd lijken voor een 11-jarige, maar ik kan naar waarheid verklaren op die prille leeftijd wat gebiologeerd geweest te zijn door de Franse keizer en diens entourage. Die voor een pré-puber wat eigenaardige fascinatie ging zelfs zo ver dat ik op die leeftijd Jacques Presser´s Napoleon, historie en legende aandachtig had uitgelezen. Gelukkig bleken onze kinderen later ruimschoots normaler.

Waarom typt een 11-jarige een opstelletje? De oplossing ligt in een toen al uiterst belazerd handschrift. Mijn onderwijzeres had er geen enkel bezwaar tegen wanneer ik dit soort zaakjes getypt op de schrijfmachine van mijn vader inleverde. Zelf zou ik voor onze kinderen tegen een dergelijke als aanmoediging bedoelde uitzonderingstoestand ernstig bezwaar gemaakt hebben.

Wat het meest opvalt is het inkeurige toontje van het opstelletje. Het braaf beginnen met het beschaafde woordje ´nu´ van de eerste zin, de heel correcte zinnetjes, de voor een kind keurige interpunctie, en de vroegwijze maar toch naïeve strekking.

Een eigenaardig kind waarvan ik geen steek begrijp.

(Door op het plaatje te klikken wordt het stukken groter)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s