Una Bella Figura

´Ouwe gek´ sprak mijn dierbare gade minzaam, zij doelde op de dwaasheden die bovenmiddelbare mannen (nooit oud zeggen) soms kunnen begaan.

Het zat zo: In het jaar 1996 poogde uw dienaar wat betrekkelijke kennis en betrekkelijke wijsheid rond te strooien op de uitgeefopleiding van een Amsterdamse hogeschool. Vanwege de toen nog geringe omvang van die opleiding was de sfeer meestal aangenaam ontspannen en er tierden allerhande aardige activiteiten, die een enthousiasmerend en sociaal effect sorteerden. Eén van die leuke ondernemingen vond plaats op de laatste vrijdag vóór de herfstvakantie van dat vrolijke jaar. Voor de nieuwste studenten was een rondvaart door de schitterende Amsterdamse grachten voorzien. Afgesproken was dat ik als spreekstalmeester de bezienswaardigheden zou wijzen en anekdotes zou rondstrooien.

Had ik al verteld dat de overgrote meerderheid van de studenten aan die alleraardigste opleiding uit uitermate fleurige jongedames bestond?

Met één ferme beweging van grote en indrukwekkende soepelheid sprong ik van de walkant in het gangpad van de rondvaartboot. Zelfs op vorderende leeftijd mocht mijn presentatie er wezen. Breed grijnzend en bekwaam gebarend wees ik op welbespraakte wijze de schitteringen van de stad aan, daarbij vanzelf niet verzuimend de nodige geestigheden te debiteren. Zachtjes informeerde de rondvaartkapitein of het een beetje ging. Hem was het in ieder geval niet ontgaan dat ik bij die vermetele sprong spectaculair door mijn rug gegaan was, en in feite stond te verrekken van de pijn.

De gehele daarop volgende herfstvakantie heb ik moeizaam met een wandelstokje rond gestrompeld. Tot niet gering vermaak van mijn dierbare echtgenote, mijn onbenullige strapatsen plegen haar lachspieren  zeer te stimuleren. Aan het eind van die vakantie was de pijn inmiddels zover geweken dat ik – ondersteund door de firma Bayer – ogenschijnlijk onbeschadigd de werkzaamheden kon hervatten. Uiteraard vertelde ik niemand ooit van mijn belachelijke gymnastiek en voor zover bekend was de kwetsuur buiten de rondvaartman niemand opgevallen.

IJdelheid heeft soms gevolgen. Sinds die vrolijke dag in 1996 speelt bij grote inspanning of vermoeidheid de rug wat op en brengt de wandelstok uitkomst. Voor wie gelooft in het concept schuld & boete: sinds bijna drie weekjes is het weer zover en beweegt de oude heer zich ondersteund door de straten van deze fraaie stad. Steeds uitstekend gesoigneerd, dat wel.

3 Reacties to “Una Bella Figura”

  1. JN Says:

    Niets van gemerkt! Wij hadden alleen oog voor elkaar!

  2. Tamar Verkaik Says:

    Een geruststellende gedachte is dat het puur instinct is. Dat heb ik als moeder van drie jongens vastgesteld. Er hoeft maar één meisje in huis te zijn en de een doet nog vreemder dan de ander. Vanaf peuterleeftijd!
    Uit wetenschappelijk onderzoek bleek dat het IQ van een man lager ‘uitpakt’ als er een ‘mooie’ vrouw in de buurt is. Kun je nagaan … etc. En dan te bedenken dat waarschijnlijk vrijwel geen van de meisjes die sprong gezien zal hebben.
    Het schijnt dat zwemmen goed helpt bij rugklachten. Beterschap!

  3. Frits Sajet Says:

    Wat is er mis met me. Ook gisteren en eergisteren gelezen en ik blijf maar lachen. Bedankt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s