Een Akkoord dat er niet zal blijken te zijn

Eurocommissaris Olli Rehn liet gisteren via het ANP weten er niet aan te denken Nederland enige verlichting te geven van de eis om het begrotingstekort in 2013 op maximaal 3% te brengen. Er zal een zucht van verlichting gegaan zijn door de fracties (VVD, CDA, GroenLinks, D66 en Christen Unie) die in zo´n opmerkelijke recordtijd Kunduz-akkoord tevoorschijn toverden.

Die opluchting zal – mark my words – in hoge mate voorbarig blijken. Natuurlijk was niet te verwachten dat Rehn bij de eerste de beste tegenwind overstag zou gaan. De echte onderhandelingen moeten immers nog beginnen. Wie nu al toegeeft kan net zo goed niet aan de onderhandelingstafel verschijnen. U doet er dan ook wijs aan alle geluiden die u in de komende weken hoort in dat kader te zien. Het lijkt heel onwaarschijnlijk en ondenkbaar dat Europa op starre wijze weerstand zal kunnen blijven bieden aan oproepen van het IMF, banken, werkgevers, de Verenigde Staten en vooral niet te vergeten de Europese kiezers. Die laatsten zijn in een ware revolte doende de politieke grond onder de steeds strenger bezuinigende regeringen weg te slaan. Men behoeft geen groot vorser van de politiek te zijn om te beseffen dat – geconfronteerd met de stembusuitslagen – de politiek gedwongen zal blijken tot een minder rigide en schadelijke koers.

De verkiezing van François Hollande zal wat dat betreft vermoedelijk over enige jaren als het keerpunt worden aangemerkt.

Kijkend naar de Nederlandse situatie is er alle reden om er vanuit te gaan dat het Kunduz-akkoord – in die vorm – de verkiezingen niet zal overleven. Al was het maar vanwege de omstandigheid dat de 5 akkoordsluitende partijen na 12 september waarschijnlijk niet langer een meerderheid in de Tweede Kamer zullen hebben.

Er is dan ook volop reden om de hele kwestie tot wat normaler en overzichtelijker proporties terug te brengen.

Zo is er de opmerkelijke omstandigheid dat – volgens de verkenningen van het CPB – bij ongewijzigd beleid het Nederlands begrotingstekort in 2015 zondermeer op 3,3 % zal uitkomen. Dat is, toegegeven, geen 3%. Maar een relatief kleine bezuiniging van 3 miljard zou volstaan om die zo heilige norm in 2015 betrekkelijk eenvoudig te halen. En bovendien zou er iemand in paniek raken of zou de financiële markt op tilt slaan als het beloofde land niet in 2013 maar in 2015 wordt bereikt? Het lijkt me niet. Zeker niet als daarmee grote sociale onrust als gevolg van draconische ingrepen wordt vermeden. Ik noem de loonbevriezing van ambtenaren, een eigen risico in de zorg van € 400, per inwoner, stijgende prijzen door de BTW-verhoging, nieuw gepensioneerden met een klein inkomen die plots een maand of langer op de bijstand zijn aangewezen, bezuinigingen in de zorg van 1 miljard, toenemende werkeloosheid als gevolg van dalende koopkracht en vraaguitval.

En dat alles door van een bezuinigingsakkoord (lees lastenverzwaring) van tussen de 12 en 14 miljard, dat zo uit balans is dat van dat bedrag ongeveer 8 miljard bestemd moet worden om de allermalste en ernstigste gevolgen nog enigszins te compenseren. Waardoor er van die zogeheten bezuinigingen eigenlijk maar tussen de 4 en 6 miljard overblijft. Kan het onverstandiger en onevenwichtiger?

Overigens: mocht Griekenland ten gevolge van de politieke en economische toestand inderdaad gedwongen zijn of worden de Euro te verlaten, dan zal de economische fall-out het gehele Kunduz-bouwwerk definitief naar de barbiesjes voeren.

Samsom zal zich nog uitgebreid gelukkig prijzen door Pechtold en Sap (VVD-light?) buitengehouden te zijn …

2 Reacties to “Een Akkoord dat er niet zal blijken te zijn”

  1. JN Says:

    Heb je gelijk?

  2. Bart van der Valk Says:

    Wat de cijfers betreft heb ik net zoveel gelijk als het CPB, ik citeerde nl. hun cijfers en verkenning. Wat de toekomst betreft: iedere dag iets meer. Natuurlijk pokert men (Merkel en de Europese Commissie) met stalen gezicht verder … de enige manier om de andere zijde tot eventuele concessies te krijgen.

    De werkelijkheid is dat ook Merkel en de commissie onder de toenemende politieke druk en pressie vanuit buiten de Unie stukken inschikkelijker zullen worden.

    Wat Nederland betreft: de Kunduz-coalitie vertoont al wat scheurtjes. Zelfs Arie Slob keerde zich al tegen CDA en VVD. Bij GroenLinks rommelt het en zelfs in de peilingen hebben de vijf partijen van de coalitie geen meerderheid meer. Bovendien naarmate er meer concrete informatie over de inhoud van de bezuinigingen komt (eigen risico, vervallen reiskostenforfait, vervallen onbelaste vergoeding ov voor woon-/werkverkeer) neemt het verzet toe. Dat akkoordje overleeft dus de verkiezingscampagnes niet …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s