We Zijn Er Enigszins Weer …

Zondagavond 24 juni bij een voortreffelijke Antwerpse Thai zoudt u het koppeltje Une Journée Bien Remplie hebben kunnen treffen. Zij wat beduusd nog en hij redelijk vermagerd en met een ontsierend zuurstofslangetje in de neus. De afgelopen anderhalve maand heeft zijn tol wel heel behoorlijk geheven. Anneke in de revalidatie door een simpele valpartij en een heupbreuk. Uw dienaar door een hartinfarct op 23 mei. De heupbreuk vergt nog flink wat oefening om de soepele tred van weleer te herstellen, maar we hebben goede hoop en vermoeden in een paar maanden weer wat dat betreft op de been te zijn. Oefening baart kunst, zoals u weet.

Voor wat betreft het infarct: ik moet u bekennen de zaak aanvankelijk nogal luchthartig opgenomen te hebben. Onverbeterlijk optimisme, zoiets. Pas na meer dan een week op de intensive care drong het tot me door dat de zorgen nu toch wel redelijk lang aan het duren waren. De toestand bleek kortom nogal wat beroerder dan door mij vermoed. Niet alleen maakten allerhande allergische reacties het noodzakelijk het gedotter enzovoort in etappes te voltrekken. Ook openbaarde – ook al door allergie – een stevig zuurstoftekort zich als vervelende complicatie. Dat zuurstoftekort zal hopelijk in de komende weken/maanden slijten en het hart zal moeten voortgaan zich stevig te herstellen. We werken er – zogezegd – aan en vertrouwen maar dat niet meer vervelende complicaties zullen opduiken. Enig duimen, uwerzijds, wordt op prijs gesteld … alhoewel … mag je dat vragen wanneer je duidelijk is gemaakt dat het enkele feit dat je nog leeft al een kwestie van pure mazzel is?

Kortom: we zijn er weer … na meer dan een maand intensive care en hartbewaking (en 14 kilo lichter!). We zullen regelmatig van ons doen horen/lezen, maar rekenen op uw begrip wanneer onze prioriteiten eventjes niet bij dit logje zullen liggen.

Alle vriendelijke, lieve, enthousiaste, meelevende en ondersteunende reacties hebben ons zeer geholpen en gesterkt. De daadwerkelijke steun van onze naaste familie was hartverwarmend en roerend: ze deugen zeer!

Dapper voorwaarts!

8 Reacties to “We Zijn Er Enigszins Weer …”

  1. Frits Sajet Says:

    Heel erg blij jullie terug te zien met opgeheven hoofd en glimlach.

    Tot spoedig ziens.

  2. Brigitte Says:

    Het doet mijn Amsterdamse hartje goed jullie zo gelukkig en tevreden te zien zitten. Zet ‘m op, witte muizen!!
    Dikke kus, Brigitte

  3. marjo Says:

    Zo,behoorlijk afgevallen, zie zomaar een trek van de oude Gijs en ome Freek in je gezicht.Samen oefenen,samen genieten,samen sterk.Heel belangrijk samen: THUIS.

    Marjo

  4. Anne Says:

    Wat ben ik hartstikke blij dat het jullie beter gaat! Heel leuk jullie zo te zien! En nu oefenen en lachen!
    Staat je trouwens wel, hoor, dat afvallen🙂
    Veel sterkte en warme zoen van Anne & Carsten

  5. Madeleine Says:

    goed nieuws jullie te lezen en te zien – zet m op! liefs van Guido en Madeleine

  6. Serah Says:

    Bart en Anneke fijn dat jullie weer lekker aan de koffie zitten.

  7. Bela Bouma Says:

    jeetje, bart, wat heftig, wens jullie heel veel sterkte de komende tijd en een goed herstel!

  8. Mascha Says:

    Jullie zien er goed uit Bart!! Een heel spoedig herstel voor beiden!Hele dikke kussen van ons uit New York en hopelijk kunnen we gauw eens samen naar die voortreffelijke Thai!🙂 xo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s