Running Gag …

De daagjes worstelen zich langzaam & moeizaam vooruit hier in Huize Une Journée Bien Remplie. Mijn onvolprezen meesteres en gade is stevig doende weer een wat robuuster wandeltred te ontwikkelen. Zij vertikt het om te laten uitschijnen hoeveel energie en wilskracht dit vergt. Alleen de getrainde kenner van haar gezichtsuitdrukking kan bij hoge uitzondering iets van het continue gevecht bespeuren.

Uw dienaar ondervindt dagelijks de waarheid van de voorspelling dat de weg voorwaarts een lange en moeizame is. Terwijl een op maat gesneden revalidatieprogramma wordt ontworpen – u bent een apart geval – is de conditionele verbetering nog nauwelijks waarneembaar. Niet dat ik me beklaag: als ouderwets sociaal-democraat was het gegeven van de moeizaam vorderende vooruitgang me op een veelheid van terreinen al te goed bekend.

Onze dagindeling vertoont dus voorlopig een grote gezapigheid … niet vanwege gebrek aan plannen, maar stomweg door tekort aan energie. Na het ochtendtoilet en een paar voor de hand liggende boodschapjes plegen wij uitgeteld op één van de bankjes neer te ploffen. Onze aandacht wordt dan volledig opgeëist door het nahijgend toezien hoe een verdienstelijke mevrouw onze behuizing op orde brengt en houdt. Nadert het moment waarop zelfs de ijver van die alleraardigste mevrouw wat vermoeiend begint aan te doen, dan profiteren we van onze uitgebreide dvd-collectie … tijd voor golden oldies. Wijlen Inspector Morse en The West Wing passeerden reeds in reprise voor onze oogjes.

Als zelfs die inspanningen wat teveel worden speuren we de diverse tv-zenders af naar kookprogramma´s. Dit in het kader van ons vaste voornemen om ooit het verloren gegane gewicht weer kwaliteitsvol te recupereren.

Ons favoriete programma is en blijft ´Dagelijkse Kost´, ik schreef u daar al eens eerder over en het blijft opvallend hoe – de inmiddels ook in Nederland lichtelijk vermaarde – Jeroen Meeus op aanstekelijke wijze meer dan smakelijke kwaliteitsrecepten weet aan te slepen. Een vreugde om naar te kijken en een inspiratie voor iedereen die de bourgondische leefwijze begeert. Onnodig om uit te leggen dat we dachten het programma met oogjes-op-steeltjes te volgen.

Niet dus … ons was volmaakt ontgaan de running gag die de enthousiaste makers als een soort dubbele bodem onder hun programma legden. Natuurlijk we hadden wel gezien dat ons van tijd tot tijd een blik door het keukenraam op de buitenwereld werd gegund. Volmaakt gemist hadden we de vrolijke romance die zich, verspreid over aan aantal maanden, voor onze suffe oogjes afspeelde …

Eén reactie to “Running Gag …”

  1. JN Says:

    Woh! Schitterend! Hoeveel tijd zat er tussen blikken werpen en allebei hetzelfde windjack? En van het dragen van één tas (=galant), naar één tas en een hond (=geen probleem) naar verworden tot haar pakezel?
    En een tip voor jullie: doe het rustig aan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s